İlk yangının adıdır o. Kalbe düşen, ömür boyu sürmeye yeminli… Bir burun…
Bu aralar geçmişin kokusu geliyor burnuma. “Güzel günlerdi.” diyorum, Dışarıda güneş açıyor.…
Bu kışlar hep hüzün bağlar gönlüme. Hazan olan yapraklarla toprak olur ömrüm.…
Dünya denen bu evren, İnsanlar, tüm canlılar, Yaşam denen bu olgu… Ya…
Taze bir yaprak düştüğünde nasıl Acı çekiyorsa yüreğin, İşte öyle öldür bize…
Sevgin bitti deyip saldı başından, Çok mutluymuş patronundan, işinden. Anladım ki beni…
İnsan bir arar, sorar, uzakta halim nedir? El mi olduk biz şimdi,…
Yürüyorum yalın ayak, yol uzun. Sana geliyorum, düşe kalka. İçimde sevinç, yüzümde…
Hangi gündür beni bekleyen? Elleri koynunda bir hüzün mü, Yoksa sevinçle saracak…
Hesabınıza giriş yapın
Remember me
