Hani ya sevdaya sözümüz vardı,
Seni çokça seven ben olmalıydım.
Ayrılık korkusu derinden sardı,
Ellerini tutan ben olmalıydım.
Gönlünden uzak tut yaban elleri,
Kimseler görmesin elâ gözleri.
Hatırlama, unut sahte yüzleri,
Gözlerine bakan ben olmalıydım.
Zamana yayarak zamanla yandık,
Yaramıza ilaç olacak sandık.
Ne yazık, hayale aldanıp kandık,
Sıkıca sarılan ben olmalıydım.
Gel diye bekledim hep yollarını,
Açıp da sarmadın hiç kollarını.
Kaçırdın sonunda bakışlarını,
Aynada gördüğün ben olmalıydım.
Bir güne sığdırdık bütün maziyi,
Karartıp unuttuk gökte maviyi.
DERMÂNÎ, giden de bilmez geriyi,
Gönlünde yer eden ben olmalıydım.
