Bana aşina yerler, senin eski mahallen.
Geçen oraya vardım, süzdüm yaşlı göz ilen.
Sokak çok değişmemiş, ağırca yürüdüm ben.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
Soldaki çam ağacı, çok büyümüş harbiden.
Arkasında senin ev, sanki soğumuş benden.
Sen gideli yabancı, izler kalmamış senden.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
Sarı rengi griye, boyamışlar cepheden.
Kapısı hala aynı, rengi eski renginden.
Kıvrılan merdiveni, sonra senin dairen.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
Durdum ayak üstünde, bir üst katta penceren.
Arardım da çıkardın, gece gündüz demeden.
Severdik karşılıksız, hiçbir hesap gütmeden.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
Kim ne derdi takmazdık, kör olmuştuk sevgiden.
Sen evde ben sokakta, muhabbet gırla bazen.
Aklım sende kalırdı, ayrılıp ta giderken.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
Olsan da olmasan da geçerdim mahallenden.
Hoşuma giderdi bu, havasını çekerken.
Sen var iken burası, bir cennetti eskiden.
Duygularımı sorma, anlatamam gerçekten.
