Hakikatin Yansıması
Aslında o kadar açık ve net ki sistem. Bir o kadar da kesişim noktası var. Şimdi ben klasik açılımım ile başlamak istiyorum, tıpkı “Dünyanın İçindeki ‘Sen’ Değil ‘Sen’in İçindeki Dünya” kitabımda bahsetmiş olduğum gibi; önce can sonra canan. Önce kendi hakikatinle kendi özüne yönelmelisin, ondan sonra bunu canana yansıtmalısın. Bugün biraz tasavvuf, biraz spiritüalizm konuşup ifadelerin örtüştüğü noktaları bir ele alalım istedim. Her zaman ki gibi biraz derinleşelim sohbetimizde. 🙂
Mevlânâ’nın sözleri benim için çoğu zaman kayda değer paylaşımlar sunar. Bir ifadesi şöyledir: “Gönül aynan saf olmadıkça çirkini güzelden ayıramazsın.” Yani sen önce dolmadan, dolup ta taşmadan gönlünden geçeni akıtamazsın. Sana sunulanı doğru değerlendiremezsin. Şöyle düşün: Berrak bir göle nasıl yansır çevresindeki güzellikler? Adeta Picasso’nun fırçasından çıkmış gibidir. Ne zaman ki su bulanıklaşır, o zaman içinde yansıttığı o muazzam manzara da yok olur gider. İşte aynen bunun gibi. Gönül bulanıksa bakışlarda da sis hakimdir; berrak göremez, orada yaşayan çeşit çeşit balıkları bilemez.
Şimdi gelelim nuraniyet kavramına. Etimolojik olarak bakıldığında Arapça ışık, aydınlık anlamlarını taşıyan nûr kelimesine dayanır. Nuraniyet; ışık ve manevi aydınlık içinde olmak anlamlarına gelir. İnsanın gönlünün güzelliklere açılması, doğruyu yanlışı ayırt ederken hakikati görebilmesini ifade eder. Gönül saflaştıkça görüntü netleşir, net olan görüntü hakiki olana ulaşmak yolunda sana eşlikçi olur. Böylece idrak başlar.
Aura kelimesi ise Latince bir kökene dayanır ve bildiğimiz klasik tanımıyla bir insanın çevresine yaydığı enerji olarak tanımlanır. Hani deriz ya, “Şöyle bir enerji aldım.” Tam olarak bu işte. Yani insan içinde taşıdığını dış dünyayla bütünleştirmiş olur. Çevresindekilere yansıyan da onun enerjisidir. Nuraniyet ve aura kavramı ilişkisi de şöyle:
Bir insanın ruhu nuraniyet ile aydınlandığında bu onun bakışına, görüşüne ve çevresindekileri anlamlandırma biçimine doğrudan etkide bulunur. Bu etkilenişle beraber çevresine yaydığı sinyaller de ona göre zamanla regüle olur. Yani içinde barındırdığın ışığın sinyallerini yine içeriden dışarıya doğru yansıtmak aslında. Aura daha çevresel izlenime, nuraniyet ise temelde daha içsel oluşa ve bunun yansımasına dayanır, auraya büyük bir kaynak sunar aslında. Çünkü içindeki karanlığı gidermeden dışarıya ışık saçamazsın. Tüm bu ifadelerimin devamında gönül aynasının cilalanması ve sonucunda parlaması bu kadar önemli işte. Aynı berrak bir göl ile dipteki tortuların hareketlenmesiyle bulanıklaşmış göl arasındaki farkın tezahürü gibi. Gönül aynan ne kadar parlaksa o kadar güzel görürsün, sezersin, anlamlandırırsın ve sonucunda yansıtırsın. 🙂
Hemen yeri gelmişken bir de farklı boyutuyla ele almış olalım şu bulanık göl örneğini. Gölün bulanık olması neden önemlidir? Ne katar insana? İnsanın farkındalığa erişebilmesi ve harekete geçmesi için önce bir rahatsızlık oluşturması lazım gelir kendine. Tıpkı Abraham Twerski’nin ıstakoz hikayesinde olduğu gibi. Kabuğuna sığmamaya başlarsın önce, sıkışırsın sonra bir yön bulma yoluna gidersin kendin için. Daha sonra olası tehlikelere karşı kendini güvene almayı ihmal etmezsin. Kayaların arkasına saklanıp çatlatırsın kabuğunu ki yeni ve daha büyük bir kabuk oluşturabil. Nice sonra yeni kabuğun sertleştikten sonra saklandığın yerden yenileşmiş olarak çıkarsın. Eski sen değilsindir artık. O yüzden bulanık gölün oluşumundaki tortu hareketlenmesi de sana bilinç yolunda bir şeyler katmalı. Katmalı ki o gölün tekrar nasıl dağları, gökyüzünü bünyesinde yansıtabileceğini bul, adım at. Çünkü burada konuştuğumuz bütün kavramlar bir süreçle beraber harmanlanarak var olabilir başlıklar. Tabii bunun için kendine soru sorabilmen de gerekir görmek ve anlamlandırmak için. Peki o göl neden bulanık?
Sen nasıl görüyorsun, nasıl anlamlandırıyorsun yaşadıklarını?
Hep kötü tarafları mı görmeyi seçiyorsun?
İyi tarafları da gördüğün yerler oluyor mu? Ne kadar sıklıkla hangi tarafa daha çok maruz bırakıyorsun kendini?
Kendine dürüstçe yaklaşıp bakabiliyor musun?
Kendi gönül aynana en son ne zaman dönüp baktın? İçin, gönül aynan, senden yansıyanlar sana ne ifade ediyor?
İşte bütün bu sohbetimiz vesilesi ile yazımı bitirirken sana söylemek istediğim: Önce can sonra canan. Sen önce gönül aynanı arıt ki o zaman hakikatin doğal güzelliğini billur bir gölün içinden görebil, yaşa en önemlisi hisset. 🙂

















