Ben seni çok özledim, biliyor musun?
Belki de bir saat oldu,
Belki de su gibi akıp giden yıllar.
Bugün yine gün boyu benimleydin,
Ama geceden kaldın;
Daha önceki gecelerden de.
Rüyamdaydın, rüyalarımdaydın,
Sabah uyandım, dünyamdaydın.
Her şey aynı her günkü gibi;
Gün gibi,
Dün gibi,
Ömür gibi.
Ah, nasıldı kar yağmış,
Avuçlarının içine dökülen
Saç tellerime.
Ömür zaten dün gibi,
Bugün çok daha sık geldin aklıma.
Yokladıkça elim sol yanımı,
Yüreğimden dökülen heceler gibi.
Seni özledim, biliyor musun?
Defalarca mücadele ettim.
Gel, bugün gibi, gün gibi…
Akşam oldu, hâlâ aklımdan çıkmıyorsun,
Bilmiyorum… Sabah uyandım seninle;
Gece nöbetlerimde nikotin gibi,
Sevgi gibi, aşk gibi…
Aşk, tüm dünlerde bugün gibi.
Sana da çok kızdım, biliyor musun?
Neden?
Bu kadar çok özletiyorsun kendini.
Bak, bir adım ötendeyim;
Yarın gibi,
Yarından öte, ömür gibi.
Ömür de biterse ölüm gibi…
Üç nokta tıkandı,
…
Sustum, yutkundum…
Çok büyüdün içimde,
Gün geçtikçe de büyüyorsun.
Seni yaşamak güzel;
Düşte, gülüşte,
Yarın gibi,
Yarından sonraki tüm yarınlar gibi.
Yüreğimin sesi ol, duy beni;
Sonra gün geçiyor yine bir gün,
Yeni gün gibi.
Gözümü açtığımda karşımdasın…
Sokağa iniyorum;
Hayat telaşlarım, ekmek kavgam…
Birçok insan insana benziyor,
Birçoğu sana benziyor;
Kiminin eli,
Kiminin saçı,
Kiminin gözleri,
Burnu, dudakları…
Herkes biraz sana benziyor,
Herkes biraz bize…
Gelecek gibi,
Aşk yarınlarda, bugün gibi.
