Aile, hepimiz için önemli ve kutsaldır. Bugün, ailesi ve çocukları için ekmek parası kazanmak için tüm gün zor şartlarda çalışan, evinden binlerce kilometre uzakta, ailesine hasret kalan ama onları kimseye muhtaç etmemek için her türlü eziyete katlanan babaların günü…
Hayatta herkes baba olabilir ama herkes baba adını taşıyamaz. Gerçek babalar bizim çınarlarımızdır. Küçük yaşımızdan ellerimizi tutar ve ölünceye kadar asla bırakmazlar. Yanlış yaptığımızda kızarlar ama gözlerimizle af dilememiz onların yumuşacık kalbini ısıtmaya yetiyor. Babalık, annelik gibi zordur, sabır ve irade istiyor. Baba yüksekliktir, baba güçtür, baba rahmettir… Baba sevdiklerinin teline bile zarar gelmesin diye kendini feda edendir… Baba, gülleri solmasın diye onları gözyaşları ile sulayandır…
Anne kadar babalarımız da fedakardır, bizler için her şeyi yapmaya hazır olan insanlardır. Yaradan ile aramızdaki vesiledir. Yaradan’a olan sevgimiz kadar anne ve babanıza da sonsuz sevgi ve saygı bağımız buradandır. Onların dualarına, sevgilerine her zaman ihtiyacımız vardır.
Baba, cennetin kapısıdır, derler.. O kapıyı kırmak da, korumak da bizim elimizdedir…
Onlara saygı duymak hepimizin borcudur.. Sevgi ile evlatlarını büyüten, yemeyip yediren, giymeyip giydiren, “Bu aylığımla oğluma bot alacağım” , “Bu sefer aylığımı kızıma vereyim, bir sonraki ay ben alırım” diyen babalar…
Çocukları zorlanmasın diye her türlü zorlukla baş etmeye çalışan ne vefakar babalar var bu hayatta. Onların değerini bilmek, onlara değerli olduklarını hissettirmek hepimizin borcudur. İyi ki var o babalar… Güçlü evlatlar yetiştiren, evlatlarının arkalarında duran güçlü babalar… İyi ki varsınız… Gününüz Kutlu Olsun…
