Aşkın suyuyla yüvsünler beni,
Kaderin tokmağıyla dövsünler beni,
Yaksınlar bedenimi alsınlar zehri,
Ben aşka ihanet etmedim ki.
Madem ayrılık çıktı yola,
Gönül dağımda verdi mola,
Şu şerif vuslatı almış ola,
Ben kaderimi yakıp aşka ihanet etmedim ki.
Beni asan ser değil,
Beni yakan el değil,
Beni satan gönül değil,
Burhana kapılıp da ben aşka ihanet etmedim ki.
Geçer günler geçer elbet,
Ayrılık engel değil gelmişse şahadet,
Bin yıllık cefam var neylesin kefalet,
Gönülü kırıp da…
Ben aşka ihanet etmedim ki.
Çalmaz şu kör sazım,
Pusuda yatar derdim ahım,
Kurudu kervanlarda bağım,
Vuslatımı yere serip de…
Ben aşka ihanet etmedim ki.
Şerifim kar borandır sevda dağları,
Kuru ota dönüp de geçti gençlik çağları,
Çalar durur başında mutluluk çanları,
Ben kaderime isyan edipte…
Aşka ihanet etmedim ki…
