Çürümeye yüz tuttu yüreğim,
Günden güne eriyor bükülmeyen bileğim,
Güneşe hasret kaldı suçsuz tenim,
Hayatıma sebep oldu prangalar.
Dört duvar arası dar gelir bana,
Bir kaç satır mektup merhem olur kanayan yarama,
Bir güzel haber umut olur yarına,
Sebep oldunuz ömrüme prangalar.
Dağlar başı duman olur,
Küflenmiş ranzalar tene vurdukça vurur,
Elimde kolumda prangalar…
Dört duvar arasında dostum olur…
Şerif geçip gitti ömür,
İçinde yandı durdu vefasız bir kömür,
Kimseler bilmez halını konuşur durur,
Ben kimseye derdim söyleyemem ki dilimde prangalar.
