Mescid-i Aksa’da arzuladığım namazları,
Uyuyamaz, unutamaz oldum sizin acılarınızı.
Kadın ve çocuklardan oluşan adaletsiz kanlı savaşı,
Uzattığın eli tutamadık, duyamadık sessiz çığlığını!
Bir anne için en zoru, kollarındaki cansız beden.
Kötüler yaptıklarıyla kalır sanma, bulur elbet eden.
Kan gölüne dönmüş her yer, sen gelirsin camiden.
Sana eşlik edemedik, duyamadık sessiz çığlığını!
Cehaletimden utandım, seni toprağınla yargılarken.
İnsanlığımızı unuttuk, üç günlük bebek katledilirken.
Yine de of demezsiniz tevhitle, mücadele ederken.
Yanında olamadık, duyamadık sessiz çığlığını!
Toprağa düştü, cemre misali usulca gözyaşlarım.
Çiçek açsın artık, yerlerde kan yerine bu soykırım.
Bu savaş son bulup, özgürlüğüne koşsun dostlarım.
Dualarımız sizinleydi hep, duyduk sessiz çığlığını!
