Çok güzel bakıyor gözlerin,
Gözümde canlanıyor tüm anılar.
Sonrası düş doluyor sözlerin,
Bedenden düşüyor o uçurumlar.
Sen yorgun düşüyorsun uykusuz,
Benle kalbim zaten yoksunuz.
Birileri ses veriyor sesimize,
Ama biz beraber susuyoruz.
Biraz sessizsin, biraz ıssız,
Yalnızız, uçarı yapayalnız.
Hadi söyle içinden şarkını,
Yalnızlık kalsın yapayalnız.
Mesela şuan gülümsüyorsun,
Gül oluyor bakıp geçiyorsun.
Biliyorum elbet gerçekleri,
Sende bendeki seni seviyorsun.
Mutlu olduğu an ve zamanlar,
Yorulmazmış seven insanlar.
Taş çıksa da zorlu yollarına,
Buluşurmuş gönülde mısralar.
Olmayacağını söyledim bile bile,
Derken bile ses gelirmiş dahi dile.
O an kendini unutmuşum bile bile,
Derin duygulara gidermiş gönüller.
Üzmekten, belki üzülmekten,
Kaçarmış kendi içine.
İçsel zorluklar kendiliğinden,
Gidermiş kendi içine.
