İnsanoğlu halk edildiği günden bugüne kadar hep nankör bir mahlûkat olmuştur. Bu nankörlük günümüzde de yine aynı şekilde cereyan etmektedir. Bu husus ilahi dinlerde de yer alıp, insanoğlunun nankör olduğu ifade edilmiştir.
İnsanların bazıları her türlü izzet ve ikrama mukabele olarak nankörlüğü reva görürken, insanların bir kesimi de her ne kadar iyilik görmüş olursa olsun kendisine yansıtılan ilk hatada geçmişte yapılmış olan tüm iyi davranışları unutarak nankörlük istikametinde seyretmektedir.
Yapılan hata sehven yapılan bir hata olsa bile, ucu kendisine dokunduğu için geçmişe ait olan tüm samimiyet ve lütufları sehven dahi olsa işlenen hataya ve sair nedenlere bağlayarak nankörlük etmektedir. Yapılan 10 iyi iş görülmezken yapılmayan ya da yapılamayan bir iş zelle dahi olsa bu husustan dolayı nankörce bir duruş sergileyip insanlara sırt dönmek ne kadar da utanç verici bir durumdur.
Yaradan bile fahiş olan hataları dahi bağışlarken, bizler gibi aciz olan insanların bağışlama konusunda kibre yenik düşmesi acı bir gerçekliktir. Affa mazhar olmak istiyorsak, affetmeyi öğrenmemiz elzemdir.
İnsanoğlu, belirli zamanlar için nimet olarak verilen unutma hissiyatını bile bu hususlar üzerinde çokça kullanıp geçmişte geçirilen güzel anları, gösterilen saygı ve sevgiyi ve de atfedilen iyilikleri bir çırpıda unutabilmektedir. Bu ne kadar da şenaat dolu bir durumdur.
Affetmek de en az özür dilemek kadar büyük bir erdemdir. Affetmek hem beşeri hem de Hâlik olanı memnun etmektir. İnsanlar arasındaki bağı diri ve güçlü tutmaktır. Aynı zamanda affetmek hem kusurlu olanı hem kusura maruz kalanı ferahlatmaktır. Birçok insan affedemediği her insanı ve her hatayı kalbine ve zihnine hapseder ve bunları affetmediği her an her salise bu kırgınlıklar kalbine ve beynine saplanır. Oysa bunları kendi içinde dahi olsa affetmesi bu mahkûmların serbest kalarak bedeninin ve ruhunun özgürlüğüne kavuşmasına vesile olacaktır. Aksi durumda daima bu hataları hatırlayıp sükût-u hayale maruz kalacaktır.
Karakter bozukluklarından meydana gelen hatalar bile affedilir hatalardır. Lakin bu tür insanlarla yine eskisi gibi olmak da bir karakter bozukluğudur. Erdem gösterilip affedilir, selam ve hal hatır sorma fasılları icra edilir ama ötesine geçmek, yani eski samimiyete rücu etmek kişiye zarar verir. Bu kişi zaten hata-i fahiş i affederek en büyük erdemi göstermiştir.
En ufak kusurlar için insanlara sırt dönmek, bunlarla birlikte nankörlük istikametinde yol almak kişinin kendi ruh ve beden sıhhatine zarar vermesinden başka hiçbir işe yaramayacaktır.
Filhakika,
Kusursuz dost arayan, dosttan da olur.
