Küllerin arasında bir köz idi annem.
Dağlarda ıslık çalarak süzülen bir rüzgar idi babam.
Vuslat,
Sabır,
Aşk,
Dua ile bir araya geldiler sonra.
İkisinden oluştu asi ve uysal bir ateş,
İki zıt cevheri var alevlerin yüreğimde,
Biri Hz. İbrahim’i nasıl yakmadıysa,
Öteki bir kıvılcımı dağları kül eden..
Benliğim O’na taparken,
Suskunluğum O’nu arıyordu benliğimde.
Bir alevdim ki asi ve uysal,
O’nun aşkı ile yanan..
(24 Mayıs 2016 / Mersin)
