Kardan beyazım, şimdi bembeyazsın artık yaban ellerde. Bir su misali, bir aydınlık misali, tertemiz bir kalp misali, taze bir beyaz pırlanta misali ve yeni bir gelinlik misali.
Kardan beyazım, vuslatlardan bir gün yine ve sen yoksun yanımda, şimdi çok uzaklardasın. Nasıl özledim bir bilsen seni, bir gece misali örttüm üstümü ve sensizlik zor geldi bana, bir tanem.
Kardan beyazım, senin aşkınla var oldum ben. Lütfen gel bana, her gün özlemimi gidereyim seninle. Sen ki benim göz bebeğim, sen ki benim her şeyim, sen ki benim şarkılarım, sen ki benim kır çiçeğim.
Kardan beyazım, ömrümün son deminde yandım sana olan aşkımla. Sen var oldukça varım ben. Gel ki göreyim beyaz nurum, gel ki sevineyim, güneşim geldi göreyim güzel gözlü meleğim.
Kardan beyazım, ben bu yazıyı sana yazarken sen ne yapıyorsun şimdi diye düşünüyorum. Beni andın mı şu anda, seni ne kadar sevdiğimi bilmiyorsun sen.
Kardan beyazım, sensiz zaman geçmek bilmiyor inan. Senin yokluğunda ne yapayım ben şimdi, sen yoksun yanımda, neyleyim ben bu şehri.
Kardan beyazım, sensiz olur mu hiç? Bu ev beni düşün, gel sessizce, sen, ben ve biz olalım yeniden.
Kardan beyazım, sen mi geldin güler yüzlüm? Seni ne çok özlemişim, ben seni ne çok beklemişim. Ben doyamam ki sana şimdi, ben sıcak yatağında bekliyorum bebeğim.
Kardan beyazım, gülen gözlüm, sen mi geldin gül yüzlüm? Gel aşka kanalım, seninle daha mutlu olamam. Ben seni buldum yeniden.
