Ümitler, hayaller… Hepsi bir masal;
“Bir varmış, bir yokmuş,” diyesim gelir.
İnanmak, sevmek… Hepsi bir hayal;
Bu yüreği içimden söküp atasım gelir.
Kalmamış dünyada ne dost ne seven;
“Ben dostum,” diyene gülesim gelir.
Kalmamış kimsede ne inanç ne güven;
Çekip bu diyardan gidesim gelir.
Kalmadı beklentim benim hayattan;
Aklıma düşeni yapasım gelir.
Güneş batıp akşam olmadan,
Bir derin uykuya yatasım gelir.
Bir saltanat kurmuş, derler, kader;
O saltanatı başına yıkasım gelir.
Benim hâlimi görenler kim bilir ne der?
Dudaklarına mühür vurasım gelir.
Yoruldum artık yanlışlarla yaşamaktan;
Yaşamak diyorlarsa buna, ölesim gelir.
Yoruldun Mehmet, bu emanet canı taşımaktan;
Bir kurşun sıkıp şakağıma, ölesim gelir.
