İnsan, psikologların dedikodusu,
Dünya filozofların vesvesesi,
Nebilerin âma’lara anlattığı fil hakikati,
İdeali de budur zaten.
Şairler katını açadursun hülyanın.
Tanrı istemese,
Allah ‘belâ’sını verir mi hiç?
Yoksa niye tutuşsun birbirine,
Fenciyle ruh -ban-
İşin aslı,
Kuşlar örtmede,
Çiçekler açmada,
Bizden başka eylenen yok saatin başında.
Sen de bir tık geniş aç şüyu rahat geçelim Musa!
Yüzü veren sen,
Doksan dokuz burçlu çıkan biz,
Bilmem farkında mısın Allah’ım?
Artık münacatlarına CC’de eklemiyorlar.
Gömleğini hep ben yıkardım ya, yıkatmadılar.
Aldılar makineye attılar.
Haktı, boyadılar.
Alaca bulaca bu renk açmadı seni.
