Unutulacaksın Mutluluk

Kendini bulunmaz Hint kumaşı mı sanıyorsun mutluluk?
Yolların ne kadar uzak ki mesafeler bitmiyor,
Uzadıkça uzuyorsun.
Bir yol kalmadı sana varmaya,
Hep suskun dillerle mi konuşacağım?
Her geceyi hüzünle ben karartıyorum.
Uzaklaş mutluluk, daha nereye kadar gideceksin!
Bakma arkana artık!
Seni kovalamayacağım.
Artık umurumda mı sanıyorsun?
Kadrajıma almayacağım seni,
Hüzün karelerimde olmayacaksın.
Bir gün sen bana gelirsen,
Ben de seni tanımayacağım.
Benim batık gemiler gibi sende limanları göremeyeceksin.
Üşüyeceksin mutsuzluğunda,
Sende ağlayacaksın kadersizliğine.
Bu kez sen benim yollarımı eskiteceksin.
Beklendiğin günlere hasret kalacaksın.
Senin için ağlayan olmayacak,
Ve sonra unutulduğunu anlayacaksın.
Ve anlayacaksın!
Pişman olacaksın,
Bir sevdaya vuslat olmadığına.
Bu yüreğin yerine sen suskunluğunla yavaş yavaş öleceksin…
Ve ben seni hayırla yâd etmeyeceğim.