Yıkılmış Şehirler

Belki,
Rüyalar,
Başka hayatın resimleridir.
Güneşin koyulaştığı,
Uzaksızlığın var olduğu,
Bir günün habercisidir..
Tacın düşmesini,
Bekleyen,
Kralların yıkıldığı,
Bir devrin,
Sürgülü kapısıdır.
Değişikliklere neden aramadan,
Yol tutmayı,
Öğrenen insan..
Yansın varsın,
O sönmeyen ateş..
Bahar,
İçimizden uzaklıkta yaşar..
Demlenir yaşlar,
Azalır,
O hayal kokulu,
Hayaletler..
Döner insan,
Yıkılmış şehirlere..
Dalgalı,
Durgun nehirlere..
Sislere bulanan,
Elleri,
Tanıyamaz olur..
Yaralar açılır,
Kapanmaz kapılar…
Kahkahalar biter,
Tebessümler tükenir..
Gider,
Rüzgarlar,
Yabancılığı aratmadan,
Koparır bağları,
Kırılan, dökülen,
Pencereler..
Şehirler düşer,
Yenilgiler dağılır etrafa..