Saçımda olmayan akı düşürdün,
İçime kapanmam senin yüzünden.
Koymadın gözde yaş cana küstürdün,
Dertlere bürünmem senin yüzünden.
Güya hep kendince sebebin vardı,
Sarmaşıktı zehri vererek sardı,
Yuva yapan dille yalanı kardı,
Umudu kaybetmem senin yüzünden.
Neden ki doğruya hiç dürüst gelmez?
Yalancı kadar da değeri olmaz,
Bahçesi sahtedir çiçeği solmaz,
Güven zedelendi senin yüzünden.
Pul daha değerli inan gözümde,
Yemin edip durur her bir sözünde,
Kaybolan benliğin ve de özünde,
İnancı yitirdim senin yüzünden.
Konuşma sus DERMÂN gitme ileri,
Kendi gibi yalan olan hisleri,
Doğrunun yanında yoktur işleri,
Gerçeğe kör olmam senin yüzünden.
