Toz pembeyi boyayınca siyaha,
Bir hayaldi, yalan oldu, demişsin.
Duaların dönüşünce eyvaha,
Gönül evim talan oldu, demişsin.
Hüzün kokar gözlerinin elası,
Sevda yelin, bu başımın belası,
Şafak vakti verilince selası,
Yüreğimi alan oldu, demişsin.
Tohumların ekmeyince toprağa,
Tanelerin durmayınca başağa,
Nidaların esmeyince maşuğa,
Gizli idi, ayan oldu, demişsin.
Papatyalar dökülünce telinden,
Seher vakti gözlerinin selinden,
Lale, sümbül açmayınca elinden,
Baharımdı, hazan oldu, demişsin.
Uzaklara dalar olmuş gözlerin,
Yangınlara sebep olmuş közlerin,
Yüreğini kanatırmış sözlerin,
Her şeyimdi, falan oldu, demişsin.
