Yıllar öncesiydi, acın hissettim.
Kayboldum demişti, uzaktan bir ses.
Geçtiğim sokağa adın zikrettim;
Zaten yanlış çıktı, gittiğim adres.
Ben seni gönlümde doğru bildimde,
Bir umut bıraktım, sevdim deyince.
Yanlışın büyüdü, sustum içimde;
Yoluma yöneltti, verdiğin son ders.
Ne gelen var artık, ne de soranım;
Yoluna serildi yıllık fermanım.
Bir umut uğruna çürüdü canım;
Yanlış bir adrese yazılmış heves.
Saatler adını vurur duvara,
Gölgem küsmüş DERMÂN kendi yarama.
Kapanmaz bu yara, düştü zarara;
Bıraktın mı sanki, alacak nefes?
