Bir Öğretmen Sevdim

Bir öğretmen sevdim, güzeldi…
Uzun saçları vardı.
Gözleri siyah mürekkep,
Bir gelincik çiçeği narindi.
Ne zaman görsem, en utangaç halimdi…
Hiç girmedi benim dersime,
Adımı dahi bilmiyordu, belki de.
Sever miydi beni?
Bir bilseydim, neydim onun gözünde…
Her sabah görünce sığamazdım kabıma;
Bizim deliden farkım olmazdı.
Kimi görsem gülerdim,
Engel olamazdım o saf çocuğa.
Bir gün yanıma geldi,
Adımı sordu, gülüp geçti.
Zor tutmuştum kendimi;
Sarılacaktım boynuna sanki…
Neydi bu böyle, yakıp kavuran sevgi?
O gece hiç uyuyamadım;
Onu düşündüm.
Öğretmen diyemediğim,
Güzelliğini hiçbir tabirle anlatamadığım
O saf yüreğimin çocuksu sevgilisini.
Rüya da olsa, razıydım böyle hayata;
Onu görmek yetiyordu bana.
Fakat bir gün gelmedi okula,
Yüreğim üşüdü.
Bir anlam veremedim bu ayrılığa;
Suskundum, çaresiz öylece.
Öğrendim ki tayini çıkmış Erzurum’a…