Bir gün bu sihirli dünyanın bu büyüsü bozulur,
Yakınken uzak olurum sana.
Bir lahza geçmiş cehennem olur.
Nerde yüzün, ellerin, parmakların?
Nerde sabahları beklediğin yer?
Sonra nerde kalır çayımız, kahvemiz?
Hani bir kamelyaydı otağımız?
Ya yüzündeki çiçek bahçem,
karanfilim, iğde yaprağım.
Nerde seninle yeniden güzelliğe doğuşum?
Beter olur bütün bunlar bende, beter olur.
Benim mavi düşüm,
Ipıssız rüyalarım.
Her gece göğsümde ninnilediğim,
Bir umut ya yanında ihtimal diye direndiğim.
Beter olur bütün bunlar bende, beter olur.
Benim nazlı çiçeğim,
Zaman ne sende ne bende.
Rüzgâr gibi geçiyor.
Nisanı bitirdik, mayıs yalnızlık getiriyor.
Sonrasını düşünmem. Ya haziran? O da ayrılığa götürüyor.
Felaket gibi peşimi bırakmıyor.
Bilsen bir kere, anlasan içimde sen dünyalara sığmıyor.
Beter olur bütün bunlar bende, beter olur.
Nerde şimdi batıl inançlarım,
Kurşunlarım, çaputlarım, nazar boncuğum?
Hepsi asılsız, beni mi kandırıyor?
Hani sadece filmlerde, masallarda mı oluyordu?
Bir buse hayat kurtarıyordu.
