Yaşamak

İnsan kalbinde kaç ayrılık taşıyabilir?
Aynı candan kaç kere bıçak yer bağrına?
Ya da bir canan kaç kez terk edebilir sevdiğini?
Susmakla konuşmak arasında zehir zemberek bir tat var ağzımda,
Yutkunsam kızgın bir delikanlı pusmuş kalbime,
İçindeki yangın ömrünü yakacak diyor,
Konuşsam bir çocuk çıkagelmiş tüm masumiyetiyle,
Merhamet ağabey diyor,
“Merhamet insanın en güzel süsüdür”
E ağlasam da yakışır mı delikanlı adama?
Ağlasam kaç damlayla biter acılar?
Merhamet kaç ihaneti affeder?
Ya kurşunla ölür insan ya bir yalanla,
Hasretle, kavgayla ya da bir acıyla,
Ölmek kolaya kaçmak gibi gelir hep bana,
Ölmek yaşamaktan korkmak gibi,
Yaşamak yalancı bir saltanat ölmek için,
Ve en zoru emek vermektir yaşamak için.