Uçsuz bucaksız bir deryada sadece bir su damlası değil midir insan? Derin sulara karıştığı andan itibaren diğerleriyle pek bir farkı kalmayan bir su damlası… Zamana boyun eğen bir köle. Kendi yolculuğunu şekillendiremeyen, yönetemeyen bir yolcu… Bu yolu anlamakla geçer bir ömür.
Anlamak gidilen yolu kolaylaştıran en güzel çözüm. Boşuna yaşamadığımızı hissettiren tek güç. Anlamak, anlam aramak, farkında olmak koşulsuz aldığımız her nefesi daha da önemli kılmaz mı? Anlamak için kurulmuş bu evrende istenen mesajı alamadığında insan yolunu şaşırır.
Acıyı anlamak…
Zoru anlamak…
Gücü, güçsüzlüğü anlamak…
İnsanı anlamak…
Ve kendini anlamak…
Anladıktan sonra ucu görünmez deryanın içine hakkıyla karışmak. Bulduğun her anlamda yeniden doğmak.
Hamuru güçle yoğrulmuş bu canlı yaşadıklarıyla, düşündükleriyle, sorguladıklarıyla var olur. Bunlardan yoksun bir insan cansız bir nesneden farksız değil midir?
Anlam bu hayatın en güzel tadıdır. Bu hayat,hayatın anlamını bulamayınca hayatı keşfedemeyince henüz hamken yenilen bir meyve gibi ağzı buruşturur. Güzeli olduğu kadar çirkin olanı da anlamak olumluyu kabul ettiğimiz kadar olumsuzluğu da kabul etmek gerekir. Hepsinde öğrenilecek ne sırlar gizlidir. İnsanda ne sırlar saklıdır. Hayatı anlamak belki de kendimize yapacağımız bir seyahatle mümkündür. Hızlıca yitirilen bu zaman çizgisinde sürekli anlam arayışında olmak gerekir. İnsan bu anlama kavuştuğunda ancak insan olur.
Yarayı anlamak devayı getirir. Zihinlerde anıların kalıntılarıyla devam edilen hayatta zamanın kıymetini de anlamak gerekir. Zorlu bir kışın ardından sanki hiç bu durumları yaşamamış gibi tekrar canlanan doğadaki gücü anlamak güç katmaz mı insana? Küçücük bir çocuğun gülümsemesinde gizli olan samimiyeti göremeyen insanlar bu hayatı anlamına uygun yaşadığını düşünürler mi hiç? “ Anlam” hayatımız boyunca bazen artırmaya bazen de ilk kez oluşturmaya çalıştığımız duygularımızda gizli. Şöyle boylu boyunca gözlemleyebilmekte, düşünebilmekte ama ince şeyleri düşünebilmekte gizli belki de…
Adına hayat denen bu zorlu yolculuk sona erdiğinde anlamlarla yüklü binmek ne güzeldir o son gemiye.
