Belki

Belki
Günün en kalabalık vaktinde
Bir çatıdan atlarım apansız.
Üstümden geçer şehrin gölgeleri
Bir gazete bulup
Ayıp etmişim gibi örterler üstümü…
Belki
Günün en tenha vaktinde
Elimde bir valiz ile
Tüm şehri hüznüme uyandırırım.
Yoldan geçen yankesiciler,
Birkaç çizik atar kaderime
Belki
Hiç gelmeyen bir bahar vaktinde
Saklambaç oynarım tüm şehirle.
Bir varmış bir yokmuş olurum.
Çekmecede unutulan silik anılar gibi
Dünden kalmış acılarımı,
Bir yoklukta ısıtırım.
Dibi tutmuş bir sızının
Hiç çıkmayan kiri olurum.
Belki gün gelir
Ben de bu dert yüzünden
Yorulurum…