Havalar Güzelleşiyor Peki ya Halet-i Ruhiyeniz?
Depresyon, en az iki hafta süren, duygusal, zihinsel ve bedensel bazı belirtilerle kendisini gösteren, ciddi ama tedavi edilebilir duygu durumu çökmesi durumudur. Bu durumda kişi, zamanla içe kapanık olmaya başlamaktadır.…
Bugün Koyunlar Hakkında Konuşmak İstiyorum
Belki ne günü, ne yeri ne de zamanı değildi. Belki de seni hiç tanımasaydım daha iyi olabilirdi. Ama ne gelir elimizden? (Melis FİS) Oğuzhan son bir nefes aldıktan sonra yeni…
Gelincik Tarlası
‘Sen çocuk musun?’ diye başlayan cümlelere inat çocuk kalanlar! Sizlere söyleyebileceğim en güzel söz, ‘Sakın içinizdeki çocuktan vazgeçemeyin, onu ağlatmayın.’ olacaktır. Mazide bıraktığımız çocukluğumuz iyisiyle, kötüsüyle, tatlı ya da acıklı…
23 Nisan Duygulanır İnsan
Her 23 Nisan'ı aynı duygu ile yaşarım... Gözlerim dolar, çocukların sesi yankılanır kulağımda. Güneydoğu'nun incisi Tarihi kentin sokaklarında gezinmek, çocukların coşkusunu görmek için çıkmıştım yola. Sokağın ilk durağında gördüm sevgi…
Dünyanın “Makam”larla İmtihanı
“Bir insanı tanımak istiyorsanız onu büyük bir mevkiye geçiriniz.” (Jean de La Bruyere) 11 Mayıs 1696’da hayata gözlerini yuman Fransız klasik şairlerinden biri olan La Bruyère’in bu sözü her dönemde…
Neden Şair Olmuşum
BU BİR VEDA Bana hep soruyorlar, neden şair oldun, neden şiir yazıyorsun? Hakikaten neydi şair olmak, kalbimdeki yaraları, içimdeki acıları dindirmek için sarıldığım kalem ve yüreğimden sızan kelimeler mi şair…
Okumak Üzerine
Kendimi bildim bileli okumakta olduğum, okumak için sıraya dizdiğim ve okumak istediğim kitaplar oldu. Bazı dönemler aynı zaman dilimlerinde ise birden çok okuduğum kitaplar... O gün biraz romantik veya duygusalsam…
Siyah Gözlerinde Gözlerim
Şiir düştü gözlerinin siyahına, Sanma ki ağlıyorum. Ağlamayı unuttum, hiç ağlamıyorum. Sessiz gelen gecelere, Hiç bir gecenin sabahına hazır olamadığım zamanlara, Duvarıma yansıyan silüetinde, Artık eşlik etmesin gözüme hükmeden kara…
Çalış, Çalış, Çalışma
“Antikçağ filozofları, özgür insanın alçalması olan çalışmaya nefret duymayı öğretiyorlardi; şairler, tanrının hediyesi olan tembelliği şakıyorlardı: "O Meliboee, Deus nobis hœc otia fecit" -Ey Meliboee, bir tanrı bize bu tembelliği…
