Çağın Vebası

Duy beni, ey insan ordusu,
Dünya çarmıhına gerilmiş ruhumu duy.
Suskunluğumu anla,
Gün yüzünü esirgediğim yaralarıma bakma.
Buldum hepsini başkalarının kusurlarında,
Bataklığına saplandığım bu zamanda
Körelttiğim,
Merhametime kement vuran bencilliğimi,
Müşkülüne sağır, dilsiz olduğum insanlığımı duy.
Kulak ver,
Şaşma bu cüretkârlığıma;
Senin de bir yanın benim aslında.