Çocuk

Benim toprağımda her daim gül yetişmedi, çocuk.
Ama bilirim;
Gül koklamanın sevdasını da,
Dikenlerin acısını da,
Seni de bilirim…
Çok bilirim:
Elinin rengini,
Saçlarının uzunluğunu bilirim…
Sabahları,
Erkenden evden çıkışını bilirim.
Yürürken
Adımlarını neden hızlıca attığını bilirim.
Gözlerini
Güneşten nasıl sakladığını bilirim…
Her gün
Karşılaşıp da beni neden görmediğini bilirim…
Ve seni,
Çok sevdiğimi ben bilirim, çocuk.