Yazımın yayın gününde sevgililer günü olmasıyla bugün sevgi ve aşk üzerine yazalım. Ancak bu günümüzdeki aşk kavramı olmamalı. Birkaç aylık belirli bir süre gezilen, eğlenilen, sonra ufak bir anlaşmazlıkta “Bitti, herkes yoluna gitmeli.” denen, arkasında yeni sevdalara yelken açan zamanımızın içi boş ilişkileri değildir. Aşk yürekte başlasa da karakterle olgunlaşır. Gerçek aşk ve sevda duygusunu hisseden kişi artık başkasını göremez. Bu tutkulu aşka aşina olur. “Yar-i canımsın.” de sevdiğinin kusurlarını görmez, acabasız, fakatsız, nedensiz sever. Üzmez, incitmez, korur, gözetir, özler, kıskanır. Ona sırtını yaslamak, güvenmek ister. Bir gün bu köklü aşklar evliliğe gidince sağlam temeller üzerine oturur.
Şunu söylerler: “Evlilik aşkı öldürür.” Doğru mudur? Uzman olarak duygu ağırlıklı bakarsan hayır! Evlilik zaten ömür boyu süren balayı değil, inişleri çıkışlarıyla hayatı paylaşmaktır. Sorunlar, hastalıklar, ekonomik çıkmazlar, borçlar; hepsi evliliğin içinde. Şunu tecrübelerimle biliyorum.
Geçen yaz yaşları seksen ve üzeri bir bey ve hanımla tanıştım. Bey Alzheimer hastası ama mühendis hanımefendi eşine öyle sevgi ve itina ile bakıyordu ki sohbet ederken anlattı. 63 yıllık evliymişler, üç çocukları, torunları var. Hanımefendi üniversite yıllarında birbirlerini severek evlendiklerini anlattı. “Bakımı sizin için zor olmuyor mu?” dedim, “Olmuyor, hiç bir zorlanmam yok, hastalıklar, acılar hayatta olacaktır. Ben eşimi ilk tanıdığım gün gibi seviyorum.” dedi. Sonra çay ikram etti, eski bir pikaba bir şarkı koydu, beraber dinledik. Ezelden aşinanım ben. Eşinin elini tuttu, “Ne olsan yar-i canımsın.” dedi. Hayran kaldım bu aşka, ihanet, zalimlik, korku yoktu bu aşkta. “Bize bir şiir okur musunuz?” dedi. “Memnuniyetle.” dedim.
HAZAN ZAMANI
Öyle hüzünlü, avutup yorma kendini,
Sen beni ömrünce unutamazsın.
Sen güzel düşün, sen olacağı resmet hazan mevsiminde,
Bilir misin ki mehtaplı gecelerde hep seni anarım.
Ve üç ay önce beyefendiyi kaybetti. Ziyaretine gidiyor, Kuran okuyor, dua ediyor. Ne mutlu bu güzel sevdalara. Sevgililer günü bir gün için sembolik olmasın. Ölümsüz aşklara evrilsin, nehir olsun, çağlayan olsun, gönüllere aksın. Öyle işte, sevgilerimle.
