Neden kitapları bu kadar çok seviyorsun?
Bu sorunun cevabı aslında çok basit, neden seviyorsun demek yerine neden sevmeyeyim diyorum mesela. Her yeni kitap yeni bir hayat demek, yeni bir keşif, yeni bir yol vs…
Bir kitaba başladığın zaman sadece onu okumakla kalmıyor, bir süre sonra yazarın diğer kitaplarını da incelemeye başlıyorsun hatta plansız bir şekilde, hiç aklında yokken yazarın biyografisine kadar okuduğunu fark ediyorsun. Çünkü her şey merakla başlıyor.
Yeni bir kitap; Dışarıda ki monoton ve gürültülü hayattan çok daha eğlenceli aynı zamanda sakin ve tenha, bazen sıra dışı, özetle hayran olunası diyebilirim. Her yazar kendi kalemiyle adeta sırlanmış, kilitli kapıları açar ve yeni hayatların hikayesine, kelimelerin o eşsiz anlam ve ahengiyle kurulmuş sofralara konuk eder seni, beni, onu yani bizleri…
Baş köşede onur konuğu olarak ağırlanır, okudukça doyarsın. Kelimeler ile danseden yazara hayranlığın katbekat artar. Hikayenin ana karakterinden tut adı geçen figüranların surat ifadelerine kadar harflerle zihnine bir resim çizer, yazar.
Bunu farkettiğinde kitapları sevmeme gibi bir lüksün yok, kaleme kağıda karışan insanlara karşı büyük bir sempati beslersin. Bana öyle olmuştu…
Hatta abartısız, kitaplar insanların matriksidir diyebilirim.
Hocam kaleminiz kelaminiz daim ola..yazılarınız muazzam..kelimeler inkişaf bulmuş sanki kaybolan ruhlarda..
Kimi zam siz ayna olursunuz,kimi zaman biz ayna oluruz..ümit edilen aynalar kırık olmaya..akislerde insanlari seraplara mahkum kılmaya..
Teşekkür ederim hocam sizin gibi ustalardan böylesi anlamlı sözler duymak onur verici. Layık olmaya çalışacağım.
Sevgiler…