Varla yok arası yaşamak gereken zamandayız. Bakmak değil görmek, duymak değil işitmek zamanındayız. Gözlerine bakınca içini okuyanlara, tek kelime etmeden halini anlayanlara hasret kaldığımız zamanlardayız…
Gitmekle gelmek arasında kaldığımız, ağlarken güldüğümüz, gülerken ağladığımız, bazen su gibi akan, bazen saniyelerin gün gibi olduğu zamanlardayız…
Bir yorgunluk var üzerimizde. Öyle bir çayla, kahveyle, bir duşla, yatıp uyumakla geçmeyecek türden. Yılların, aşkların, nefretlerin, hayal kırıklıklarının, sevmenin, terk etmenin, terk edilmenin, kısacası hayatın yorgunluğu var üzerimizde. Geçmeyecek mi derseniz; tabii ki geçer. Çaresi olmayan bir ölüm var bu dünyada.
Önce boş bir kâğıt alın ve ortadan bir çizgi ile ayırın. Sağ tarafa kendiniz için yaptıklarınızı, sol tarafa ise kendiniz için yapmadıklarınızı yazın. Bunu yazmak günler, haftalar alacaktır. Pes etmeyin sakın. Bitirince de neden yaptınız ve neden yapmadınız diye tek tek değerlendirin. Önünüze hayatınızın özeti çıkacak. İşte bu özetle başlayacaksınız.
Hani koşa koşa her derdine yetiştiğiniz ama sizin tek bir derdinizde bile yanınızda olmayan ya da yanınızdaymış gibi yapan o arkadaşınız var ya, işte onu ya hayatınızdan çıkaracaksınız ya da sizin nasıl güzel bir şekilde hayatınızı devam ettirdiğinizi görmesi için araya bir duvar öreceksiniz. Aslında onun size yaptığını siz ona yapacaksınız. O kesin çizgiden sonra zaten her şey daha anlaşılır olacak.
Ya da teyzeniz, halanız, amcanız, dayınız, kuzenleriniz, herhangi bir akrabanız… Bakın bakalım siz bir şeyleri başardığınız zaman size canı gönülden destek mi oldu, yoksa yapmacık bir şekilde kutlayıp geçiştirdi mi? Hemen hemen aynı yöntemi burada da uygulayacaksınız. Akraba olunca hayatınızdan isteseniz de tam manasıyla çıkaramayabilirsiniz. Ama o keskin net çizgiyi kullanacaksınız. Onlar da tek tek döküleceklerdir.
Bunları bitirdikten sonra ise tekrar temiz bir kâğıt alın elinize ya da çok hoş, güzel bir defter. “Yapılacaklar” ve “Asla yapılmayacaklar” listesi yazın. Bunları uygulamak için çaba sarf edeceksiniz ama değecek. Bir de sizin karakterinize uygun bir defter edinin ve hayallerinizi gerçekleşmiş gibi oraya yazın, hatta günlük gibi yazın. Tüm bunları yapmaya başladığınız zaman, ruhunuzdaki ve kalbinizdeki yüklerden kurtulacak, göğsünüzde oturan öküzden de kurtulmuş olacaksınız.
Ve göreceksiniz, kendinize verdiğiniz değerle birlikte etrafınızdakiler de size hak ettiğiniz değeri vermeye başlayacak. Çünkü siz o çizgileri çektiniz, duvarları ördünüz ve onlar haddini bilmeyi öğrendiler. Buraya yazmak kadar kolay değil bunları yapabilmek ama kendinizi o karanlık girdaptan kurtarmak için de çabalamanız gerekiyor.
Sakın bir beyaz atlı prens ya da bir Tomris Hatun’un sizi gelip kurtarmasını beklemeyin. Onlar gelseler bile siz o girdaptan kendi isteğinizle çıkarsınız ancak. Boğulan bir kişinin cankurtarana teslim olması gerektiği gibi… Siz tam manasıyla kurtulmak istemezseniz, teslim de olamazsınız.
OLMAK YA DA OLMAMAK sizin elinizde. Size verilmiş muhteşem bir hayat var elinizde. Zararın neresinden dönerseniz başladığınız yere daha çabuk varacaksınız. O hataları sonuna kadar sürdürmek zorunda değiliz hiçbirimiz.
En önemlisi ise bu el-alem dedikleri illegal kurum. Sakın o tuzağa düşmeyin, sakın! O el-alem dedikleri kişilerin istediği gibi yaşamak zorunda değilsiniz. Bir uzanın ya da oturun sakince düşünün: Sizin eylemleriniz, söylemleriniz birine zarar veriyor mu? Üzüyor mu, kırıyor mu? Cevabınız, ne yapmanız ya da yapmamanız gerektiğini size söyleyecektir. Önce kendinize karşı sorumlusunuz, vicdanınıza karşı.
İçiniz rahat mı? O zaman devam edin, bildiğiniz yollardan şaşmayın. Yanlış yollara girip yükünüzü çoğaltıp yorgunluğunuzu arttırmayın.
Sizleri her zamanki gibi;
Kalbinize ve ruhunuza teslim ediyorum…
İçinizdeki çocukla olan sohbetiniz hiç bitmesin…
Hayatınızın en güzel bölümü çocukluğunuz, en masum yanınız çocukluğunuz; onu sakın ihmal etmeyin…
En güzele emanetsiniz…
Sevgi ve saygıyla…
