Gönlümdeki güzelliğin sığmaz aleme.
Dünya dar olurdu bana, sen olmasaydın.
Yüreğimden sözler dökülmezdi kaleme.
Benden şair olmazdı, sen olmasaydın.
Güneş neşe içinde her sabah doğmazdı.
Bulutlar arasından öyle göz kırpmazdı.
Mutluluk ötenin de ötesinde kalmazdı.
Ben ağlar, gülmezdim, sen olmasaydın.
Dönerdi mevsimler hep, belki kendince.
Farketmezdim baharı, kışı gelip geçince.
Gözlerine bakıp baharı yaşamayınca,
Bilmezdim güzellikleri, sen olmasaydın.
Görmedim aynada yüzümün güldüğünü.
Kimsede hissetmedim kalbimin attığını.
İnkar edip, yalan söyleyemem varlığını.
Ellerim boş kalırdı hep, sen olmayınca.
Kimseye diyemezdim, sen de hissettiğimi.
Yıllarca rasam bulamazdım, kaybettiğimi.
Çözemezdim belki ben bu kördüğümü.
Uğraşırdım, yorulurdum, sen almayınca.
