Artık gitmekte, kalmakta sırat köprüsü;
Kim kılıç üstünde,
Kim tüy üstünde?
Hangimizin bu kin örtüsü?
Neresi cehennem,
Neresi cennet?
Ne sen ne ben; ötelerde bir boşluk.
Günahlarımızı saran ruhumuzdaki susuzluk,
Nerede şimdi merhamet dilenen yolculuk?
Görünmez iplere serdik hayatımızı;
Kim hangi rüzgâra attı, kuruttu bizi?
Nerede şimdi ölümlümüzün resmi?
Değil miydi her şey bir ten, bir et içindi?
Şimdi getir geri senden benim için seni.
Pişsin bir hilkat için toprakla çamur,
Atılsın bir hayat için erkekle kadın.
Sen benden beter değilsin.
Mum olmadın hiç,
İpe boyun eğip ateşe değmedin.
Taş toplamadın izlerinde,
Taşıdın boyna sefil günahlarını.
Yapma, n’olur yapma.
Sen benden beter değilsin;
Her şeyi herkesi kendinle bulmadın,
Kokunu salan rüzgârla dövüşmedin,
Tüm kapılardan kovulmadın,
Bin yıl göğsünde açık kapı bırakmadın.
Yapma, n’olur yapma.
Bir tufan yaşadım;
Yalnızdım, yalınızdım,
Gemiye çıkamadım.
