Çoğunlukla ihmal ettiğimiz değerimizdir: Vefa…
İlk önce vefa kelimesinin anlamlarını açıklamak isterim. Vefa kelimesinin sözlük anlamı: “Bir şeyi yerine getirmek, sözünde durmak, sevgide süreklilik ve sadakat gösterme, bağlılık” gibi anlamlara gelir. Vefa ne demek? Anlamı ise görülen iyilikleri unutmama, iyilikte bulunanlara yardım etmek veya daha fazlasıyla karşılık verme demektir.
Yıllardır unuttuğumuz toplumsal değerlerimizden biridir maalesef. Biz ayrı vadide, vefa ayrı vadilerde dolaşıyor. Herkesten beklediğimiz ama kendimizin de kullanmadığı bir davranıştır vefa…
Biz ne annemize, babamıza vefa gösteriyor ne de dost ve akrabalarımıza gösteriyoruz. Bir bir değerlerimizi kaybediyoruz. Vefa da kaybettiğimiz bu değerlerimizden bir tanesi. Kimlerden bekliyoruz vefayı? Kardeşten, dosttan, yârdan, arkadaştan ve çocuklarımızdan bekliyoruz. Ama biz zamanında bunu verebildik mi? Vefa gösterebildik mi ki bunu istiyoruz? Eğer bunu verip, gösterebildiysek, haklıyız beklemekte… Bazen de hayatın acı yönleri de bekliyor olabilir bizleri. Fazla beklentilere girmemek gerekiyor. Onu bulamayıp bazen bir huzurevinin penceresinde ömrümüzü tüketiyoruz.
Onu göremeyip bazen de bir hastane yatağında gözlerimiz nemli bekliyoruz. Onu çocuklarımızın gözlerinde, dostlarımızın sözlerinde, yârin yüreğinde arıyoruz… Arıyoruz yıllardır… Vefa gösterip, vefasızlık bize yakın olmuş. Vefa gösterip cefaya sürükleniyor insan. Ah, bu vefasızlığın gözü kör olsun! Ah, vefa! Keşke vefayı anlasaydık… Ne vefasızdan vefa gördük ne de vefadan vefa gördük.
Biz yine de vefalı olalım, gerisini vefasızlar düşünsün. Bol vefalı bir yazı oldu. Kusuruma bakmayınız, vefanıza sığınıyorum…
