Çevremizde meydana gelen olayların %90’ı kontrolümüz dışında gelişirken, sadece %10’u bizden
kaynaklıdır, der uzmanlar. O halde elimizde olmayan sebepler yüzünden aleyhimize gelişen hiç bir şey için ne kırmaya, ne kırılmaya değer.
Hayatımızda illâ ki olumlu şeyler de gelişecek, olumsuz şeyler de. Önemli olan pozitif durumlardan
mutlu olmayı bilmek, negatiflerinden payımıza düşen dersi almak.
Hayrı aramak en doğrusu belki de. Elinden geleni yapıp; “Her şerde bir hayır gizlidir” düşüncesindeki
“hayırlısı” diyebilme olgunluğuna nail olabilmek. Ama şöyle bir şey var ki, içinde bulunulan durumun hayır mı şer mi olduğu ilk anda karar verip, ‘bu hakkımda hayırlı değilmiş’ diyerek kaçışmak, hayal ettiği yola cesareti olmayanın bahanesidir. Vazgeçmek, bütün imkânları kullandıktan sonra elinde başka imkânların kalmamasından sonraki aşamadır. Ayrıca umudun kitabında vazgeçiş değil, her defasında yeniden başlamak yazar.
Olmayana üzülüp pes etmek, olacakların da önünü kapatır, olasılıkları değerlendirmekten alıkoyar.
Algıların kapalı olması çözüm üretmez, elimize geçen fırsatları da kaçırmamıza sebep olur.
Velhasıl kelâm;
Umut kitabınızı kapatmayın… Zira, her umut yazarının elinde yeşerir. Yazarı olduğunuz umut kitabınıza bahar kokulu kelimeler döşemek de sizin elinizde, kış soğuğunun ayazını yemiş kelimeler döşemek de…
Demem o ki; mevsimlerin elinden umutla tutarsanız, umut meyvesini de afiyetle tadarsınız.
