Alttan alınan her şey, beraberinde tekrarını getirir. Susulmuş her haksızlık, bir sonraki saldırıda dozajını artırmaya meyillidir. Kabule yatkın olmayan her fikre “hayır” diyemeyişler, özgürlük çemberimizi daraltan prangaya dönüşür.
Aynı şeylere maruz kalmaktan çekinen kalp, kendisini kıran, inciten her konuda manipüle edilmemek adına canı yandığı kadar mesafe koymanın stajını almalı yüreğinin medresesinde. Ki, yanlış insanlarda kazandığı tecrübelerde doğru insanları kurban vermesin!
Sehven yapılan hataların özrü inci mercan olur da, kasten yapılanların özrü hükümsüzdür. Onaylanmamış o kadar özür birikir ki içimizin en kırgın yerlerinde; pas tutar özürler, beklemenin sokağında. Affın tarihi geçmiş her özrün gölgesinde ayrı bir duygu üşür her ayrılık mevsiminde…
Güç birliğinin yerini güç savaşının aldığı ilişkilerde kaybeden taraf hep sevgi olur. Hep sevgi kan kaybeder bu savaşta. Kalpte harmanlanmadan, lisandan dökülen kaç özre hendek kazılmıştır kim bilir.
Sözün de canı vardır. Siz siz olun, sözü incitmeyin. İncinen söz, sükût orucuna niyetlenir de kasem yemini etseniz çözemezsiniz aşka lâl olan diller!
Gayrı hep üşür yürek… Doktor kansızlık der ama sen bilirsin ki onun adı “sensizlik”tir aslında. “Dağına göre kar verilir”in rahatlığı arkasına sığınanlar, dağ olamamışların bahanesi. Sonra sevgisizliğin ayazında, karı erimeyen dağ(!)ların karı çığ olur da altında kalır nice sevdalar…
Parasız olanların değil, çabasız olanların gönül mezarlığına defnedilmiş onca sevgiler, tarihe adını yazmıştır en hüzünlü harflerle; toprağını alelade özürlerin attığı…
“Teşbihte hata olmaz”ı kalkan bellemiş her şaka, kaç aşkı idam etmiştir diksiyon katillerinin ayağı kırık iskemlesinde. Herkes kırdığı kalbin hesabını tutar da, kimse yalnızlığa terk ettiği kalbin vebalinden havf duymaz…!
Lafügüzaf egzersizlere tecahül-ü arif giydirmeyen yürek kentin yağmurları hep sağanak yağışlıdır. Bundan mütevellit, pası hiç kurumaz af kuyruğundaki özürlerin…
Ez cümle; istiflenmiş özürleriniz, ahlı gözyaşında ıslanmasın. Islanmasın ki pas tutmasın, af kapısına varmadan!
Keza, mutluluk yapay özürlerin gölgesinde çiçek açmaz.
Aşk ola…
