Güvendim deyince sessizce gitti,
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
Sanki bir masaldı, okunup bitti;
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
Aşk diye yıllarca yasını tuttum,
Sevginle karışık zehrini yuttum.
Saf diyerekten ayakta uyuttun;
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
“Geçecek” demeyle hangisi geçti?
İnsan bu, yolunu kendisi seçti.
Nefesten azaltıp ömründen biçti;
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
Uzak ol ki benden görmesin gözüm,
Sen diye kalemim dökmesin sözüm.
Silinsin aklımdan, çıksın şu yüzün;
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
Uzak olsun benden yalancı kullar;
Nice umutları götürdü yıllar.
DERMANÎ kısaldı, uzamaz yollar;
Sevdiysem hatamdır, bilmeden oldu.
