Bugün size bilim-kurgu, aksiyon ve gerilim türünde, 2011 yapımı, yönetmenliğini Duncan Jones’un yaptığı müthiş bir filmden bahsedeceğim: “Yaşam Şifresi (Source Code)”.
Film, hava kuvvetleri pilotu olan Colter Stevens’ın (Jake Gylenhaal) kendini tanımadığı insanlarla dolu bir trende yolculuk yaparken bulmasıyla başlar. Sean Fentress adında bir tarih öğretmeninin bedenindedir ve karşısında onu tanıyan Christina (Michael Monaghan) isimli bir kadınla seyahat etmektedir. Ancak Colter ne olduğunu anlayamadan sekiz dakika sonra tren havaya uçar ve bu sefer kendini bir kapsülün içinde bulur. Burada Godwin’den (Vera Farmiga) “Kaynak Kodu” ismindeki gizli bir görev için seçildiğini ve trendeki bombacıyı bulana kadar aynı sekiz dakikalık simülasyonu tekrar tekrar yaşaması gerektiğini öğrenir.
Şimdi filmde geçen bu kaynak kodu kavramından bahsedeceğim. Filmde, bir kişinin ölümünün gerçekleşmesine rağmen kısa süreli belleğinin beyinde bir süre daha, yani sekiz dakika kadar korunabilmesi olarak açıklanıyor. Yani Colter, Sean Fentress’ın ölümünden önceki son sekiz dakikasına ulaşabildiği için bu kısıtlı sürede her yolu deneyerek sonunda bombacının kimliğine ulaşabiliyor.
Film, zihnimizin sınırlarını zorlarken aslında bize hayatımızın her anının ne kadar değerli olduğunu da anlatıyor. Özellikle Colter’ın gerçek hayatta ölmeden önce babasıyla küs olduğu ve son dakikalarında arayarak babasından özür dilediği sahne yüreğimize dokunuyor.
Filmin sonu biraz kafa karıştırıyor, özellikle zaman kavramı çok belirsiz kalıyor. Colter, Godwin’e bir mesaj gönderiyor ve mesaj tren bombalanmadan çok öncesinden gönderilmiş olarak görünüyor ve aslında bir bakıma geçmişi de değiştiriyor. Filmin sonu bu yüzden biraz açık uçlu olarak kalmış. Zaten kuantum fiziği konusu oldukça karmaşık bir konu. Zihninizin sınırlarını zorlayan ve hayatın anlamını yeniden oturup düşünmemizi sağlayan bu filme bir şans vermenizi tavsiye ederim. Yazımı burada Colter’ın sözüyle noktalıyorum: “Eğer yaşamak için sekiz dakikanız olsa, ne yapardınız?”
İyi seyirler dilerim.
