Ne Zormuş

Aydan yeryüzüne bir salıncak sallandığında,
Gece uykusunda bebekler,
Gündüz kuytusunda çiçekler,
Bir ninni söylerken, içi titreyen anneler,
Hepsi bir mutlulukta toplanırmış.
Hangisi bir masalın parçası?
Bir varmış mı, bir yokmuş mu?
Hiçbir şeyin faydası olmadığı bir saat,
Hiçbir işe yaramayan onca heves, vaat,
Uçurtmaya takılan bir düşün kalıntısı,
Dönmeyi unutan bir şehrin yıkıntısı…
Sonrasını bilmek değil, düşünmek yormuş.
Yüzüne bakıp da gülebilmek ne zormuş…