Cana/varlığını Seviyorum

Pastoral yalnızlıkların çığlığı var üzerimde.
Uysal bedenler ve pikniğe giden adamlar görüyorum.
Ruhum neden her şeyden uzakta
Ve herkesten yalnız?
Ben neden hep bir başıma ölüyorum?
Meğer akşam vakti gelirse bahar,
Anlamı yokmuş işte uçan kuşların…
Tam ölürken hatırladım,
Toplanıp mevte bürünmüş kışların…
Yine de cana/varlığını seviyorum.
Bir vakitler sevdiysen beni,
Hâlâ seviyorsan birazcık,
Değişen bir şey olmayacağını bilmeni isterim.
Ben aslında,
Fotoğrafını asmak istemiştim çerçevelerime.
Önemi yokmuş, biliyorum.
Bazen kendimi de asmak istiyorum…
Herkesten uzakta
Ve her şeyden yalnız…