Fıtratıma kıymıklar batırıyorsun.
Ağaç yaşken eğilir diyorlar;
Yeterince ağlatıyorsun.
Sırtımda hep kış taşıyorum,
Akciğerlerimde de seni.
Göğüs kafesimi gıdıklıyorsun;
Zatürrem benim.
İnançlarımı kenara bırakıyorum
Ve
Beddua ediyorum sana.
Dönüp dolaşıp beni bulursun inşallah.
Gidiyorum diyemem,
Ama kalmak hasımdır artık.
Sıra bende.
Otopside okuyacağın bir not bırakıyorum göğüs kafesime.
Sen çok eğlenmiştin, değil mi,
Kalbime bırakırken parmak ‘is’lerini?
