Kalp değil bendeki ‘ağrı’ dağı…
Ne anlıyorsan o kadarım sende.
Gideceği yeri bilen ama yolları hatırlamayan bir yolcuyum aşka giderken.
Nerden?
Kimden?
Serden nasıl geçeceğim bilmiyorum.
Dünyanın tüm yolları iyi niyetten geçmiyor ki;
Sapacağım dikenli tellere,
Kibirli, art niyetli mahallelere ve tenlere.
Tanımak zorunda kaldığım bazı insanların şifaları veterinerlerde.
Ben bi’ parantezim yalnız sana açılan.
Yaşadıkça,
İçimi seninle dolduracağım.
Parantezi ömrümün sonunda gözlerimle beraber kapatacağım.
