Her insan hata yapar, ben de sende aldandım.
Olsun, mesele değil; geç olsa da uyandım.
Şu ıssız gecelerde, hasrete çok dayandım.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
O değil de, sonradan içten içe çok yandım.
Senden bir haber için kapı kapı dolandım.
Katledilen geceler, korkularla uyandım.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
Üzüldüğüm mesele, seni böyle bilmezdim.
Sen deyince durur da, ondan öte geçmezdim.
Kör olurdum aşkına, başkasını görmezdim.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
Rüzgâr senden sert esse, alınıp da küsmezdim.
Âleme bir an bile bakıp nazar etmezdim.
İyi kötü kim olsa, nazlarını çekmezdim.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
Ne yapayım, sonrası kırık kol ve kanadım.
Daha öte yürümem, atmam dahi bir adım.
Çekip giden keyfinde, ben cefayı yaşadım.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
Ali Rıza uzakta, daha iyi korkarım.
Yârin sesi duyulsa, bilmem ki ne yaparım?
Kararım da duramam, kurallarım yıkarım.
Ben de seni gönlüme esaslı bir yar sandım.
