Karanlığın ortasında tek başına.
Yorgun, bitkin, halsizim.
Yönümü yitirmişim,
Yönsüzüm, çaresizim.
Zamansız bir bekleyiş bu.
Senden ne bir iz var ne de haber.
Kokunu getirmiyor rüzgâr.
Ben umut ile umutsuzluk arafında,
Gelir diye bekliyorum.
Gelir misin bilmiyorum.
Sensizim, yorgunum, ümitsizim.
Kalabalığın ortasında tek başına,
Şehrin telaşlı insanlarının içinde.
Sensiz, yorgun, bitkin, çok halsizim.
Yaralıyım, dertliyim ve kimsesizim…
Oysa ben, seni bir an üzgün görsem,
Kahrımdan perperişan olurum.
Küçücük bir tebessümüne
Hiç düşünmeden ömrümü veririm.
Şimdi sen yoksun ve ben sensizim.
Kahreden, ölümüne bir bekleyiş bu.
Yüreğim durmadan kanar ha kanar.
İçim yanar ha yanar, kül olurum.
Oysa senden ne bir iz ne haber var.
Karanlığın ortasında tek başına.
Biçare sevdam ve ben,
Yorgunum, kimsesizim, sensizim…
