Biricik, koşarak annesinin yanına geldi. Ayçiçeği gibi gülümseyerek:
“Anne!”
“Efendim yavrum.”
“Anneciğim, beni mi, ablamı mı daha çok seversin?” diye sordu.
Annesi tebessüm ederek:
“Biricik’im, benim bir yüreğim var, bir yarısı sen, diğer yarısı da ablan.” dedi.
Biricik, gözlerini kocaman açarak:
“Ama anneciğim, sen ablamı benden daha çok seviyorsuuun!” dedi.
Anne kızını kucağına aldı. İşaret parmağını kaldırdı. Biricik’in sağ gözüne dokunarak:
“Kızım, sol gözünü mü daha çok seversin sağ gözünü mü?” diye sordu.
Biricik gülümsedi.
“İkisini de severim, birini sevmek olmaz ki anneciğim!”
“Eeee, Biricik’im, benim de iki gözüm var. Bir gözümü diğer gözümden daha çok sevebilir miyim?”
Biricik annesinin yanağına kocaman bir öpücük kondurdu. Anne de küçük kızına sevgiyle sarıldı.
