Dünya’ya geldiğimiz anda rızkımız da bizimle gelir. İnanmakla büyür, şükürle artar.
Rızık denince akla hep maddiyat gelir. Konforlu bir yaşam, dolu cepler, adının başına eklenen “zengin” benzetmeleri! Son model arabaya binen birini görünce “Allah vermiş” deriz. Lüks bir evde oturunca, banka hesaplarımız dolup ziynetler takınınca…
Rızkı maddeleştirerek yorumlarız. Kimimizin gönlünü hüzün kaplar, kimimizin gönlünü soru: “Ne iyilik yaptı da Allah ona bu zenginliği, gücü verdi?” diye. Rızık yalnızca para, mal, mülk müdür peki?
“Allah, insanlar arasında adaleti ölçü olarak koydu.” (Rahman, 7)
“Fakirlik korkusuyla çocuklarınızın canına kıymayın. Biz onların da, sizin de rızkınıza kefiliz.” (İsra Suresi, 31. Ayet)
Rabbim kimine maddi zenginlik vermiş, kimine gönül zenginliği. Kimine güzel bir yüz vermiş, kimine fizik güzelliği. Kimine güzel bir ses vermiş, kimine zeka zenginliği. Kimine ahlak, edep vermiş, kimine cesaret ve yürek. Kimine hayırlı bir eş vermiş, kimine hayırlı evlat. Kimine saygınlık, itibar vermiş; kimine huzur, kimine göz, kulak vermiş; kimine konuşma, yazma, anlatma, anlaşılma, adalet, takva, hidayet, asalet, sabır, hikmet, merhamet, tevazu…
Rabbimin zenginlikleri bitmez! Herkese ayrı ayrı rızık vermiş. Kimine para vermiş, kimine kanaat. Kimine ev vermiş, içine huzur vermemiş. Kiminin gönlüne huzur vermiş, barkını vermemiş. Sende ne lazımsa, sana onu vermiş. Hepimizi katında nimetlerle eşitlemiş.
Kimini en güzel sofralara oturtmuş, damağına lezzet vermemiş. Kimini en güzel döşeklerde uyutmuş, bedenine sıhhat vermemiş. Kimine çok güzel eş vermiş, kalbine muhabbet vermemiş. Kiminin kalbine aşkı vermiş, vuslatı vermemiş. Hepsi sınavın bir parçası.
“Bu (ayetler), sana okuduğumuz Allah’ın hak olan ayetleridir. Allah, âlemler için zulüm/haksızlık dilemez.” (3/Âl-i İmran, 108)
“Bu (ceza), ellerinizle (yapıp) takdim ettiğinizin karşılığıdır. Allah, kullarına karşı zalim değildir.” (3/Âl-i İmran, 182)
“Doğrusu Allah, insanlara hiçbir şekilde zulmetmez. Fakat insanlar kendilerine zulmetmektedirler.” (10/Yûnus, 44)
“Kimseye gücünden fazlasını yüklemeyiz. Bizim yanımızda hakkı konuşan bir Kitap vardır. Onlar zulme de uğramazlar.” (23/Mü’minûn, 62)
İnsan kendi zenginliğini görebilmeli. Mevlânâ’nın bir sözü vardır: “Allahtan güzellik, zenginlik, şöhret isteme! Bunların her biri birer ateştir!”
Rızkımız takvadan yana olsun; tevekkül, şükür… Seni sonsuzluğa taşıyacak ameller iste.
“Allah kullarına çok lütufkârdır, dilediğine rızık verir. Güçlü ve üstün olan da O’dur.” (Şûrâ, 19)
“Kim âhiret kazancını isterse onun bu kazancını artırırız; kim dünya kazancını tercih ederse ona da bundan veririz; ama onun âhirette hiçbir nasibi olmaz.” (Şûrâ, 20)
Bu son ayet, mal mülk hırsını ve fazlalığını zenginlik sananlara gelsin. Âlemlerin Rabbine elini açarken dünya malı ise istediğin, Rabbim zengin elbet ki verir. Ama sen Hakk’ın huzuruna vardığında Hakk’tan ne istersin? Bu aciz dünyayı mı, Hakk’ın rızasını mı?
Rızkınız bol olsun!
