Boğaz düğüm düğüm
Kelimeler kifayetsiz.
Diller suskun.
Yürekler suskun.
Zaman suskun.
Yıllar yorgun.
YASTAYIZ.
SAAT DÖRT ONYEDİ
(Ağıt)
İki bin yirmi üç, vurdun derinde.
Altı şubat saat dört onyedide.
Vurulduk apansız can evimizde.
Uyan Maraş uyan, mahşer günüdür.
Gafil avlanırlar yıkılır barklar.
Soğuk ile ayaz pusu kurarlar.
Büyük can pazarı, ayrılır yollar.
Uyan Hatay uyan, mahşer günüdür.
Bu yıl bu havada kar boran dinmez.
Alına yazılan yazı silinmez.
Neslimiz kurudu, gücümüz yetmez.
Uyan Antep uyan, mahşer günüdür.
Gece gündüz diye zaman bölünmez.
Afrin Çayı taşar yürek söndürmez.
Canlılar alemi uyanmak bilmez.
Uyan Kilis uyan, mahşer günüdür.
Bir ömür saklıdır saniyelerde.
Toz duman bürüdü, kapanır perde.
Acılar sel olur Seyhan Nehri’nde.
Uyan Adanalım, mahşer günüdür.
Ne ocak bıraktı ne de bir baca.
Ne bir dost bıraktı ne de akraba.
Sesler yükseliyor enkaz altında.
Uyan Diyarbakır, mahşer günüdür.
Azap bülbülleri öter gizlice.
İnim inim inler, çeker bin çile.
Acıları yedin, binbir silsile.
Uyan Urfa uyan, mahşer günüdür.
Köz köz ciğerleri; nice canların.
Dört yana savrulur, tüm yongaları.
Dost, düşman demeden açar kolların.
Uyan Adıyaman, mahşer günüdür.
Viraneye döndü dağ ile bağlar.
Dizildiler bir bir, cansız bedenler.
Çiçek açarlar mı bu yıl kaysılar.
Uyan Malatyalım mahşer günüdür
Tütmüyor bacalar harap haneler.
Körpecik kuzular uyanmadılar.
Toprağa düştüler, susuz bedenler.
Uyan Osmaniye, mahşer günüdür.
Geçilmez anadan babadan yârdan.
Can ile canandan, hatıralardan.
Derin uykulardan uyanmaz onlar.
Uyan Elazığlım, mahşer günüdür.
Çılgına döndüler, ağıt yaktılar.
Tükendi umutlar yas bağladılar.
Toplu mezarları bir bir kazdılar.
Uyan Pazarcıklım, mahşer günüdür.
Dünya devletleri el elediler.
Düşman bilinenler gönül verdiler.
Dostların başında ”uyan” dediler.
Uyan Elbistanlım, mahşer günüdür.
Tarihi dokular, enkaz sayıldı.
Türk toplumu kara günle anıldı.
Yüzyılın afeti, tarih yazıldı.
Uyan Türküm uyan, mahşer günüdür.
Asi nehri taşar, Hatay göyünür.
Memleket yastadır, battı boğulur.
Nur Dağı’ndan nice canlar dövünür.
Uyan Antakyalım, mahşer günüdür.
Böyle bir acının olmaz imanı.
Yarına kalmadı hiçbir gümanı.
Gemiler limanda yolcu zamanı.
Uyan İskenderun, mahşer günüdür.
Hayalete döndü onca şehirler.
Ateşten gömleği nasıl giydiler.
Turanîye derin neşter vurdular.
Uyan Malatyalım, mahşer günüdür.
