İsterdim

Anne,
Bir kış günü,
Sabahın en tenha vaktinde,
Yokluktan yıpranmış ellerin,
Uykusuzluktan sararmış benzin ile,
Uzayıp giden hayat yokuşunda,
Elimden tutup yine beni okula götür isterdim.
Bir kuytuda bekleyip,
Başıma bir iş gelecek mi diye,
Yine beni gözle isterdim.
Sonra sanki yıllar geçmiş gibi,
Okul yolundan dönüşümde,
Sımsıkı bana sarılıp,
Yine beni özle isterdim.
Anne,
Bir kış günü,
Dışarıda yağan karlara inat,
Yokluğun verdiği ruhsal zayiata inat,
Varoluşsal sancıların uğramadığı kainatımıza,
Yine tüm hüznünle gülmeni isterdim.
Anne, sabah uyanıp erkenden,
Ve fakat hayatımız çok geç kalmışken,
Yine bize biz olduğumuzu anlat isterdim…