Kadına; analık, vericilik, toparlayıcı ve mücadeleci olma rolü verilip ödüllendirilirken engel teşkil ettiğinde engeller konuldu önüne.
Kadın, yaşadıklarıyla ve yaşanmışlıklarla kadını daha iyi tanıdı.
Kadınlar aynı amaçlar için bir araya geldiler. Dertleri aynıydı ve yolları hep aynı yerde buluştular çoğu kez. Karşılaşmaları, bir yol üzerinde ayak üstü sohbetleri tesadüf değildi. Ağlatılmaları, aldatılmaları, sevgisizlikleri, yoklukları, gözyaşları hep ortaktı.
Ortak olunan her şey için birbirine yaslanıp birbirlerinin dalına tutunarak öldüler. Seslerini duyurmak için çığlık çığlığa oldular. Bir araya geldiklerinde ortak oldukları konularda suçlusu gördükleri erkekleri beraberce çekiştirdiler. Kendilerini kabul ettirme uğruna başlarında durup dır dır edip erkekleri yerden yere vurdular.
Tüm yaşanmışlıklara rağmen kadınlar nedense yine kendilerine kadını rakip olarak gördüler. Sonra birbirlerine karşı yine mücadele verdiler. Öyle bir şey yok diyemez kadınlar. Kendilerinden nedenlerini bile sakladılar. Kadınlar ağızlarından bir bir itirafları döktüklerinde satırlara sığdıramadılar gerçekleri.
Birbirlerine aynı anda iltifat ederken acımasızca aşağılamayı çok iyi yaptı kadınlar.
Birbirlerinin gizli sırlarını öğrenmek için en iyi arkadaşı rolüne girdiler.
Hakkında çıkartılan dedikodular, arkasından iş çevirmeler, sevgilinin veya kocasının elinden alınması, aynı elbiseyi üst üste giyilmesinin konuşulması, yaşlanması ve çirkinleşmesi üzerine eleştirilmesi, denize girerken selülitleriyle dalga geçilmesi, çalışırken çocuklarıyla ilgilenmemeleriyle suçlanması, çalışmadığı için tembel damgasının konulması, eşler arasına girilmesi gibi bitmeyen saçmalıkları hep kadınlar yaptı.
Bu kadar yapılan anlamsız kavgalara rağmen kadın hep erkek tarafından cezalandırıldığını düşündü. Erkek düz mantıkla hareket ettiğinden çoğu kez nezaketi bile unuttu. Entrika yapamayacak kadar ile üşengeç varlıklardı çünkü. O zaman kadın niçin kurguludur? Her şeyi bir yana bırakıp kendilerini tanımayı öğrendiklerinde tüm sorun çözülecek. Neyi niçin yaptığını bilen kadın kuruntulu olmaz. Kadın mutlu ve güçlü olmayı başardığında kendi için başkalarına verdiği savaş da bitmiş olmayacak mı?
