Keşke gelebilsem yar yanına,
Girebilsem uykularına,
Varsın tutmasın hayaller,
Yarım kalsın…
Sabah olmasın,
Gözlerimiz yansın acıdan,
Ah yar keşke, keşke gelebilsem yanına,
Dünya benim olurdu,
Bir çocuk misali sevinirdim belki.
Kimsesiz kaldı gidişinle sevdam,
Her an acı her an yanar kalbim,
Keşke kalsaydın da yine yansaydı içim.
Sevdaya kibriti çaktın,
Hayallerimle beraber ateşe attın,
Hiç düşünmeden aşka mezar kazdın,
Yine de diyorum…
Keşke gelebilsem yar yanına,
Girebilsem koynuna,
Ah yârim Ah…
Onca şiir yazdım,
Onca beste yaptım,
Her birine bir tutam sen kattım,
Sense beni bir başıma bıraktın,
Keşke yalın ayak koşup yanına gelebilsem,
Yanan aşkın közüne basa basa sana koşabilsem,
Ah yârim Ah…
Şerif’im gidiyorum her şeyi dünyaya bırakıp,
Senin yaptığın gibi bu aşka bir kibrit çakıp,
Geçmişe dair ne varsa sayfasını yırtıp gidiyorum.
Keşke bu yol sana çıksa,
Keşke yanına yar gelebilsem,
Bir tutam terinle hayat bulabilsem,
Nefesinde yaşaya bilsem,
Ah yar Ah…
